Op zondag 6 juli vond het O.L.S. 2025 plaats in Heythuysen. Het haalde zelfs de landelijke media, omdat koning Willem-Alexander op bezoek was, vanwege het feit dat de staatshoofden van Nederland en België al 50 jaar beschermheren zijn van de Oud Limburgse Schuttersfederatie. Hij kwam binnen door een erehaag van vaandels, terwijl hij over het OLS-vaandel mocht lopen. Rechts is duidelijk ons rode vaandel te zien. Wij waren deze keer aan de beurt om onze bond te vertegenwoordigen bij de officiële opening met vlaggenparade. Toeval of niet: de vorige keer dat wij bij deze opening aanwezig waren, was in 2006, toen koningin Beatrix aanwezig was, omdat de naam Oud Limburgs Schuttersfeest toen 100 jaar oud was.
De opening en met name de optocht werden enigszins ontsierd door regen, maar dat deerde ons niet. Ons eigen koningspaar Roy en Rianne behaalde de tweede prijs, net als onze generaal Wim. Ook vaandeldrager Maurice behaalde de tweede prijs, weliswaar na loting, want hij had evenveel punten als de eerste prijs! Onze solist Niek Senden behaalde 80,5 punten, genoeg voor een eerste prijs (17e plaats).

Ons zestal schoot op zondag zes maal 18 punten, dus mochten we op de zaterdag erna voor de 12e keer terugkomen naar 'Heitse' om te kavelen in de OLS-finale, met 33 andere schutterijen. Met de nieuwe loop op de Stalsbuks wonnen we al het bondsfeest in Eys en nu vertrokken we vol vertrouwen met een bus vol supporters naar het kavelen.
De eerste ronde is altijd lastig, maar die bleek voor ons geen probleem. Tijdens de tweede ronde schoof de zon langzaam achter de schietbomen. Om te voorkomen dat schutters recht in de zon kijken en voor een eerlijke strijd, werd het schieten even stilgelegd. In de tussentijd werd verbroederd met de schutterij naast ons: Sint Andreas uit Melick, die we nog kennen van zondag, toen ze ook al naast ons stonden.

De tweede ronde werd hervat, het ritme werd weer opgepakt. Ook de derde en vierde ronde bleven we foutloos: de grote bölkes van 1,5x1,5 cm hebben we overleefd! Met de zondag erbij, al tien keer 18 raak. Op dat moment nog 18 schutterijen in de strijd, dus de burgemeester kon al gebeld worden, om het ja-woord te geven, mochten we bij de beste tien komen.
Tijdens de pauze werden de harken verwisseld en toen mochten we beginnen aan de kleintjes van 1x1 cm. De eerste 18 was geen probleem, maar in de tweede ronde werd helaas gemist. Gestrand op de 13e plek, jammer genoeg net geen podium, dus ook de burgemeester kon weer omdraaien. Helaas geen verbetering van de 12e plek in Meijel 2022 en de 9e plek in Sevenum 2019, maar wat zijn we trots op onze schutters:

• Chris Wintjens
• Marlène Senden-de Roo
• Jos Dreesen
• Marc Gubbels
• Eduard Rouwet
• Loe Senden
• en helpers: Marlies Caubo (optekenaar), Pieter Lemlijn (paraplu) en Hannes Senden (lader)

We wensen onze ‘buren’ van Sint Andreas Melick van harte proficiat met het winnen van d’n Ouwe Limburger en veel succes met de organisatie van het O.L.S. 2026. Ook felicitaties aan de nummer drie, Voerendaal, met wie we donderdag nog mochten oefenen: heel knap gedaan!
We willen iedereen bedanken voor alle berichten en gelukwensen, van dorpsgenoten, harmonie, burgemeester, bondsvoorzitter, bevriende schutterijen en alle andere volgers! Jullie steun heeft ons heel erg geholpen!

Voor de volledigheid: wij schoten in de 12e ronde mis, op 12 juli, in onze 12e OLS-finale. In deze ronde, die werd begonnen door 15 schutterijen, misten vier zestallen, dus werd door velen even gedacht dat we gedeeld 12e waren geworden. Echter is het van belang welk schot gemist wordt; het maakt niet uit door welke schutter. Bij ons werd het tweede schot gemist, genoteerd als 6-5-6, en bij Geleen werd het derde schot gemist: 6-6-5.

Op Hemelvaartsdag 29 mei 2025 vond het jaarlijkse Koningsvogelschieten plaats. We haalden aftredend koningspaar Huub en Henna op aan hun residentie. Op de schietwei aangekomen, stonden onze vrienden uit Maarheeze ons al op te wachten. Ook OLS-presidente Anoesjka Koopmans was aanwezig, voor opnamens van L1 die later dit jaar worden uitgezonden. Ons erebestuur ontdeed koning Huub Vandewall van het koningszilver, waarna de titel weer vacant was. Hij schonk ons bij zijn aftreden een mooi schild, met daarop de oude haan van Opper-Oostenrijk, een verwijzing naar het Europees Schuttersfeest in Mondsee. Het schild heeft dezelfde vorm als de vorige twee zilveren platen van Huub; in 2007 gebruikte hij het ZLF-logo als ontwerp en in 2010 onze koningsvogel.
Na het openingsgebed van pastoor Tervoort, konden de ereschoten gelost worden. Na oud-koning Huub, waren wethouder Nadine Steijns-Huids, pastoor Tervoort en de OLS-president aan de beurt. Geheel volgens het reglement, dat eerder dit jaar is aangepast, zodat ook vrouwen en niet-inwoners van Mheer een ereschot mogen doen. Daarna kon met beschermheer Diederik de Loë de wedstrijd echt beginnen. Hij schoot meteen de hele kop eraf! Na een lange en spannende strijd bleven nog tien kandidaten over, waarvan slechts vijf leden en dus vijf niet-leden. Uiteindelijk was het Roy van Gerven die het gespleten stuk hout naar beneden schoot. Hij mag zich een jaar lang koning van Mheer noemen.
Ondertussen was de jeugd ook fanatiek aan het schieten op hun jeugdvogel. De jeugdkoningin van vorig jaar Isa Senden kreeg een vrouwelijke opvolgster met Saar Spauwen: onze tweede jeugdkoningin. Nadat Roy het zilver kreeg omgehangen en Rianne Vandewall de bloemen kreeg uitgereikt, mocht Saar de wisseltrofee ontvangen. Na het spelen van de volksliederen werden de nieuwe hoogheden in een triomftocht door Mheer begeleid.
Roy is weliswaar de eerste koning van de familie Van Gerven, toch is het niet helemaal nieuw voor ze. Zijn zus Susanne was in 2000 de koningin van Armand Opreij, het jaar dat we naar het EST in Garrel, in Noord-Duitsland gingen. Voor Rianne is het ook niet nieuw: zij was in 2011 en 2012 koningin van René Willems en zij is bovendien de dochter van oud-koning Huub Vandewall.

Onze Generaal Wim Senden is samen met zo’n 50 Limburgse schutters en ruim duizend andere Nederlandse pelgrims, op bedevaart geweest naar Rome. Deze reis, die als thema had "Pelgrims van Hoop" in het Heilige Jaar 2025, stond al een tijdje gepland en viel precies in de negen dagen van rouw in Vaticaanstad. De pelgrims arriveerden in Rome op de dag na de uitvaart van Paus Franciscus. Vanwege de voorbereidingen voor het conclaaf, kon helaas het bezoek aan de Sixtijnse kapel niet plaatsvinden. Wel waren er enkele excursies en het hoogtepunt was het bezoek aan de H. Mis in de Sint-Pietersbasiliek. In processie gingen de schutters voorop, met o.a. de keizersparen van Noorbeek en Wijlre, een schutter uit Sint Geertruid en natuurlijk onze Generaal Wim. Na een week, op 3 mei, gingen de pelgrims weer huiswaarts. Enkele dagen later begon het conclaaf en werd, zoals bij u bekend, Paus Leo XIV gekozen. Het was zeer bijzonder om aanwezig te zijn namens de schutterij van Mheer in een pausloos Rome, op dat moment het centrum van de wereld, waar alle ogen op gericht waren.

In 2007 organiseerde onze schutterij voor het eerst in Mheer het Zuid-Limburgs Federatiefeest. Er werd een beroep gedaan op alle inwoners van Mheer om als vrijwilliger mee te helpen. Massaal werd aan die oproep gehoor gegeven. En als dank wilde de schutterij iets teruggeven aan het dorp: een eigen dorpsvlag, met het wapen van de familie De Loë. Tot die tijd zag je in Mheer afwisselend de Limburgse en de nationale driekleur aan de gevel. Vanaf 2007 zie je, met name tijdens de Broonk, in het hele dorp de Mheerder vlag hangen.
De inwoners van Mheer hebben zich die vlag snel eigen gemaakt. Ze geeft een gevoel van saamhorigheid en een gevoel van thuis zijn. Zo nu en dan verscheen de vlag ook in vreemde oorden. Zo werd ze meegenomen toen de schutterij in de top tien eindigde in de finale van het OLS. En toen enkele Mheerdenaren meededen aan de actie Alpe d’Huzes was daar opeens: de Mheerder vlag. Het schutterskoningspaar van 2014 nam de vlag mee op staatsbezoek naar Rhodos. Steeds vaker verscheen de Mheerder vlag op reis: op vakantie, op festivals, op stedentrips. Aanvankelijk nog dicht bij huis: in Vlissingen, Trier en Normandië. Later ook wat verder weg: in Noorwegen, Verona, Sardinië, Boedapest en Kreta. Ook ging de vlag mee op pelgrimstocht: ze heeft de camino naar Santiago de Compostela gelopen. Even later bereikte de vlag ook de top van de Groβglockner, de hoogste berg van Oostenrijk. De vlag is ook een graag geziene gast bij sportevenementen: de Tour de France, Giro d’Italia, de F1-race in Spa-Francorchamps en de Olympische Spelen in Parijs.
Maar buiten Europa was de vlag tot ruim een jaar geleden nog niet geweest. In september 2023 kwam daar verandering in, toen ze in Samarkand, Oezbekistan opdook. Vervolgens werd ze in 2024 met de Nederlandse marine meegenomen op missie naar de Rode Zee en verscheen ze even later in Addis-Abeba, Ethiopië. Ook ging ze naar de eilanden Java en Bali in Indonesië en stak ze zelfs de oceaan over, naar de westkust van Mexico en bij Mount Rushmore in Amerika! We zijn benieuwd waar de vlag nog meer opduikt...